Do najstarszych pieśni studenckich należą: "Breve regnum" czyli na polski Krótkie królowanie i "Gaudeamus igitur" co oznacza w języku polskim Cieszmy się więc. Pierwszy z wymienionych utworów określany jest mianem pieśni zaków krakowskich z XV wieku. Melodia do niej jest ujęta z granicach marszu. "Breve regnum" to, jak określają ją znawcy, unikatowa pieśń z XV wieku, jaka zachowała się do naszych czasów z bogatego repertuaru polskich studentów, dawnej nazywanych żakami, uczniów szkół elementarnych oraz studentów uniwersytetu. Pieśni studenckie są nie tylko pochwalne, czczące życie studenckie, profesorów itd., lecz także jak ta opowiadają o tradycjach i zwyczajach panujących na uniwersytetach, czyli jest także ważną zdobyczą i dowodem historycznym. Drugi z wymienionych utworów to "Gaudeamus igitur". Jest to hymn studencki międzynarodowy, wykonywany tradycyjnie po dziś dzień w wielu krajach podczas uroczystości akademickich. Tekst do niego, opary jest częściowo na trzynastowiecznym hymnie pokutnym, napisał w 1781 roku C. W. Kinderleben. Natomiast melodia została przejęta z napisanej w 1717 roku pieśni J. G. Günthera "Bracia weselmy się". Hymn "Gaudeamus igitur" wykorzystał Jan Brahms w zakończeniu, jeszcze jednej znanej pieśni akademickiej, pod tytułem: "Uwertura akademicka".